لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه: 3
نگاه کلی
وقتی در مورد یک حلال خوب بحث میشود، اولین گزینهای که به ذهن میرسد آب میباشد. آب با اینکه یکی از پُرکاربردترین حلالها میباشد، اما باید در نظر داشت که آب مقادیر قابل توجهی از مواد فلزی یا درشت مولکولها را در خود حل نمیکند. تعداد نسبتا کمی از مواد مولکولی در آب حل میشوند (یعنی مواد مولکولی که قطبی باشند یا با آب ، پیوند هیدروژنی تشکیل دهند).
تنها جامدات یونی را میتوان مواد محلول در آب تلقی کرد. اما با این همه آب یک حلال بسیار مهم ، ارزان ، قابل دسترس و پُر استفاده میباشد. موضوع مطرح شده در این بحث فرایندی است که طبق آن چگونگی انحلال مواد قابل حل در آب توضیح داده میشود.
تاثیر متقابل مولکولهای آب و ماده حل شدنی
ماهیت تاثیر متقابل بین مولکولهای آب و یونها در محلولهای آبی موضوعی مهم و قابل مطالعه میباشد. یونهای منفی در محلولهای آبی بر اثر نیروهای جاذبه بین مولکولهای دو قطبی و یونها یا در صورت امکان بر اثر پیوند هیروژنی ، هیدراته میشوند. تشکیل پیوند هیدروژنی بین یک یون مثبت و آب در صورتی امکانپذیر است که یون مثبت شامل اتمهای هیدروژن باشد.
نیروهای جاذبه بین مولکولهای آب و اغلب کاتیونهای فلزی قوی میباشد.
اغلب کاتیونهای فلزی با عدهای معین از مولکولهای آب هیدراته میشوند. هیدراته شدن (آبپوشی) ، انحلال پذیری ترکیبات یونی را در آب افزایش میدهد. بیشتر کاتیونها با شش مولکول آب و برخی با چهار مولکول آب هیدراته میشوند. و مولکولهای آب به صورت خوشهای از طرف سر منفی (اکسیژن) ، کاتیونها را احاطه میکنند.
فرایند انحلال
هنگامی که ماده حل شونده در حلالی حل میشود، انرژی جذب شده آزاد میشود. مقدار واقعی این انرژی به ازای هر مول ماده حل شونده ، به غلظت محلول ایجاد شده بستگی دارد. گرمایی که به هنگام تهیه یک محلول جذب میشود، تفاضل انرژی لازم برای تفکیک برخی پیوندهای شیمیایی یا نیروهای جاذبه بین مولکولهای ماده حل شونده با یکدیگر و بین مولکولهای حلال باهم میباشد.
انرژی آزاد شده بر اثر تشکیل پیوندها و اعمال نیروهای جاذبه جدید بین ماده حل شونده و حلال میباشد. بنابراین وقتی یک جامد یونی در آب حل میشود، گرمای انحلال نمایانگر تفاوت انرژی لازم برای در هم شکستن شبکه بلوری () و انرژی آزاد شده به هنگام آبدار (هیدراته) شدن یونهاست ().
گرمای هیدراتاسیون (آبپوشی)
گرمای آبدار شدن مجموع در اثر گرمایی بوجود میآید.
- انرژی لازم برای گسستن پیوندهای هیدروژنی بین بعضی از مولکولهای آب
- انرژی آزاد شده از آبدار شدن یونهای ماده حل شونده توسط مولکولهای آب
اگر انرژی آزاد شده در فرایند هیدراتاسیون بیش از انرژی لازم برای در هم شکستن شبکه بلور باشد، فرایند کلی انحلال گرماده میباشد. اما اگر انرژی هیدراتاسیون نتواند بیشتر یا برابر با انرژی شبکه باشد، به هنگام انحلال ماده حل شونده در آب گرما جذب می شود.
آبپوشی در یونهایی مانند که چگالی بار (نسبت بار به اندازه بار) زیاد است به بیشترین تعداد خود میرسد و در نتیجه اجزایی با پیوندهای قوی مانند تشکیل میشود. همه کاتیونهای فلزات واسطه در محلول آبی رقیق به صورت گونههای آب پوشیده وجود دارند. اما در کاتیونهایی مانند که چگالی بار کمتر است، انرژی آبپوشی کمتر میشود. اثرات آبپوشی در آنیونها اهمیت کمتری دارد.
این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
دانلود تحقیق درمورد گرمای انحلالی
