دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
نوع فایل: word
قابل ویرایش 15 صفحه
چکیده:
مهمترین نظریه هایی که از سالهای دهه ی 1990 مورد بحث قرار گرفته، نظریه یادگیری سازمانی وکارآفرینی سازمانی است. سازمانهای یادگیرنده و کارآفرین، پدیده ای هستند که با شروع دهه 90 میلادی مطرح شدند. علت پدیدار شدن چنین سازمانهایی، شرایط، نظریه ها و تغییر و تحول در محیط های سازمانی قبل از دهه مذکور بوده است، به گونه ای که تمام سازمانها تلاش گسترده ای را برای بقای خود آغاز کرده بودند و برای آنکه بتوانند خود را در محیط پرتلاطم اطراف خود حفظ کنند می بایست از قالبهای غیرپویا خارج کنند،ابزارهای لازم برای پویایی، تبدیل شدن سازمانها به سازمانهای یادگیرنده و کارآفرین است. بکارگیری این دو متغیر و درنظرگرفتن آنها نقش بسزایی در استحکام و بقای سازمان خواهد داشت. بخش عمده ای از کارهایی که هم اکنون در سازمانها برای بهبود بهره وری و بهتر کردن کیفیت زندگی کاری انجام می گیرد، متوجه این امر است، که راه را برای بکارگیری یادگیری و کارآفرینی سازمانی هموار سازد. این پژوهش با هدف مطالعه تاثیر یادگیری بر کارآفرینی سازمانی و همچنین بررسی وضعیت موجود یادگیری و کارآفرینی در سطح سازمانهای استان قزوین صورت گرفته است. اطلاعات مورد نیاز این پژوهش از طریق تهیه و توزیع پرسشنامه که پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (0.78) تائید شده، گردآوری شده است. در مرحله بعد شاخصهای یادگیری و کارآفرینی سازمانی در قالب پرسشنامه بین 116 نفر از مدیران توزیع گردیده و سپس تجزیه و تحلیل داده¬ها با استفاده از نرم افزارهای خاص انجام گرفت و از آزمونهای آماری نظیر ضریب همبستگی، مقایسه میانگین و رگرسیون بهره گرفته شد. نتیجه تحلیل میانگین نشان می دهد که میزان یادگیری و کارآفرینی سازمانی در سازمانهای استان در حد متوسط می باشد و نتایج ضریب همبستگی نشان می دهد که بین یادگیری سازمانی و کارآفرینی سازمانی ارتباط مثبت و معنــاداری وجود دارد. نتایج دیگر آزمون نشـــان داد که شاخص توسعه شایستگی کارکنان بیشترین تاثیر را بر روی کارآفرینی سازمانی دارا می باشند.
مقدمه:
از اوایل دهه 1980 هجوم همزمان به سوی کارآفرینی و تاکید سازمانها بر نوآوری برای بقا و رقابت با کارآفرینانی که بیش از پیش در صحنه بازار ظاهر می شدند، موجب هدایت فعالیتهای کارآفرینانه به درون سازمانها شد. برخی از محققین به تشریح چگونگی ایجاد سازمانهای کارآفرینانه فرعی در چارچوب سازمانهای مادر پرداخته اند و معتقد بودند آنچه که بین تمامی انواع کــارآفرینان به طور مشترک می توان یافت انجام یک فعالیت با ریسک بالا می باشد و هدف از تعمیم فرایند کارآفرینی در سازمانها در واقع اولویت دادن به اقدام به فعالیتهای با ریسک بالا نسبت به برنامه¬های جاری سازمان می باشد. آنچه در این میان برخی سازمانها را برتر نشان می دهد مزیت رقابتی است، یعنی آمادگی برای ورود به یک پارادایم جدید مدیریتی (محیط رقابتی) و خارج شدن از پارادایم قدیمی مدیریت (ثبات و تعادل). در این میان سازمانی برنده است که ابزارهای لازم برای رسیدن به اهداف تعیین شده برای این دنیای جدید را بیشتر فراهم نموده باشد. از جمله مهمترین ابزارها که به عنوان اصلی-ترین عامل بقا و توانمندسازی درونی مطرح می باشد، دارابودن قابلیت یادگیری سازمانی میباشد.
در این پژوهش تاثیر یادگیری سازمانی بر کارآفرینی سازمانی در سازمانهای استان قزوین را بررسی کرده و امید است با بکارگیری نتایج این پروژه در آنها، شاهد شکوفائی بیش از پیش این سازمانها باشیم.
به همین جهت میزان یادگیری یک سازمان می بایست حداقل برابر میزان یادگیری رقبا و میزان تغییرات محیطی باشد تا بتواند موفقیت رقابتی خود را در بازار حفظ کند. از طرف دیگر امروزه سازمانها در کشورمان نگاه جدی به مقوله کارآفرینی ندارند و حمایت کافی از کارآفرینان صورت نمی گیرد. حال آنکه توجه به این امر می تواند عامل رشد سازمان و در نهایت توسعه کشور شود.
لذا با درک اهمیت این موضوع، به نظر میرسد که تمرکز روی یادگیری و کارآفرینی سازمانی به منظور بهبود عملکرد و تحقق اهداف سازمانی، به ویژه در شرایط محیطی پیچیده و پویای کنونی از اهمیت ویژه¬ای برخوردار است.
فهرست مطالب:
مقدمه
اهمیت و ضرورت موضوع تحقیق
اهداف تحقیق
مدل مفهومی تحقیق
فرضیه های تحقیق
فرضیه اصلی
فرضیه های فرعـی
ادبیات نظری تحقیق
روش تحقیق
پیشینه تحقیق
تحقیقات انجام شده در خصوص یادگیری سازمانی و کارآفرینی سازمانی
تحقیقات کارآفرینی
نتایج آزمون فرضیه ها
نتایج مربوط به آزمون فرضیات فرعی تحقیق
فرضیه فرعی اول
فرضیه فرعی دوم
فرضیه فرعی سوم
فرضیه فرعی چهارم
یافته های جنبی تحقیق
نتیجه گیری تحقیق
نتیجه گیری از فرضیه فرعی اول
نتیجه گیری از فرضیه اصلی تحقیق
نتیجه گیری از فرضیه فرعی دوم
نتیجه گیری از فرضیه فرعی چهارم
نتیجه گیری از فرضیه فرعی سوم
پیشنهادهای کاربردی
منابع و مآخذ
منابع و مأخذ:
[1]ادهمی، حسین. بررسی ارتباط بین نیازهای کارکنان و کارآفرینی آنها در حوزه ریاست صدا و سیما، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، 1383.
[2]امیرخانی، امیرحسین. طراحی و تبیین الگوهای بکارگیری سازمانهای یادگیرنده، تهران، دانشگاه تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، 1379.
[3]اسماعیلی، وجیهه. بررسی تاثیر یادگیری سازمانی در شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران بر پایه عوامل چهارگانه سازمان یادگیرنده، تهران، دانشگاه تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، 1384.
[4]پاکجو، محمدرضا. رابطه ابعاد فرهنگ سازمانی با ویژگیهای سازمانی مدل تعاملی کارآفرینی درون سازمانی در مدیریت شعب منطقه 6 بانک تجارت استان تهران با استان آذربایجان غربی، پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه علامه طباطبائی، 1383.
[5]جهانگیری، علی. طراحی و تبیین الگوی کارآفرینی در سازمانهای دولتی (سازمان گمرک)، رساله دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، 1382.
[6]داورزنی، هدی. ارائه مدلی برای اندازه گیری یادگیری سازمانی در صنعت قطعه سازی ایران، پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشکده مدیریت، 1385.
[7]رشمه، جواد. بررسی رابطه بین نگرش مدیران به تغییر و تحول و نوآوری با یادگیری سازمانی در دبیرستانهای شهر تهران، پایان¬نامه کارشناسی ارشد، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، 1385.
[8]رضازاده، حسین. بررسی ارتباط بین ساختار سازمانی و کارآفرینی سازمانی در اداره کل تامین اجتماعی تهران بزرگ، پایان نامه کارشناسی-ارشد، دانشگاه تهران، 1382.
[9]رضازاده، حسین. ملازاده، ابراهیم. عیوضلو، رضا. کارآفرینی سازمانی، مدیریت مشارکتی و نظام پیشنهادات، چالش، سال سوم، شماره 6، 83-1382.
[10]زارع، قاسم. بررسی عوامل روانشناختی توانمندسازی و کارآفرینی سازمانی کارشناسان سازمان تربیت بدنی، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، 1385.
[11]سبحانی نژاد، مهدی. شهائی، بهنام. یوزباشی، علیرضا. سازمان یادگیرنده (مبانی نظری الگوی تحقق و سنگهش)، چاپ اول، تهران، نشر یسطرون، 1385.
[12]شاهسوندهراتی، احسان. ارزیابی یادگیری سازمانی- مطالعه موردی شرکت پارت سازان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه مازندران، دانشکده مدیریت، 1385.
[13]عبدلی، زهرا. رابطه توانمندسازی کارکنان و یادگیری سازمان در آموزش و پرورش تهران، تهران، دانشگاه تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، 1386.
[14]عسگری، مژگان. ارزشیابی یادگیری سازمانی در دانشگاه های آزاد اسلامی غرب استان مازندران، پایان نامه کارشناسی ارشد، مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه مازندران، 1387.
[15]مقیمی، سیدمهدی. کارآفرینی در نهادهای جامعه مدنی پژوهشی در سازمانهای غیردولتی NGOS، ایران، انتشارات دانشگاه تهران و مرکز کارآفرینی دانشگاه تهران، 1383.
[16]مقیمی، سیدمحمد. طراحی و تبیین مدل کارآفرینی سازمانی برای سازمانهای غیردولتی NGOS، رساله دکتری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مدیریت، 1385.
[17]معتصب دیانی، افسر. اندازه گیری و مقایسه میزان یادگیری سازمانی در ستاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، 1383.
[18]مارکوارت، مایکل. ایجاد سازمانهای یادگیرنده، مترجم: محمدرضا زالی، چاپ اول، تهران، مرکز کارآفرینی دانشگاه تهران، 1385.
[19]Andripoulos & Lowe. A., Enhancing organizational entrepreneurship: the process of perceptual challenging, Journal of management Decision, Vol. 38, p.734-742, 2000.
[20]Hodgetts, Rechard & Kuratko, Donald, effective small Business Management, Newyourk, Harcourt collage publishers, 2001.
[21]Harrison, R. T., Leitch, C. M., Entrepreneurship and Leadership: The implications for education and development entrepreneurship & Regional Development, 6: 111-25, 1994.
[22]Kuratko, D., & Montagno, R., Entrepreneurship: A contemporary approach, The Tryden press, 1989.
[23]Karash, R., Learning Organization Dialog on Learning Organizations, Learning org Disussion pages, 2003.
[24]Luo, X., Zhou, L., & Liu, S. S., Entreprenurial firms in the context of china’s transition economy, An integrative framework and empirical examination, 2004.
[25]Leenders, K. M., Engelen, T. R., & Kratzer, L. J., Centralization in levels for organization, Harward Business Review, No. July, p. 77-85, 2005.
[26]Pedler, M., Burgoyne, J., & Boydell, T., The learning company MC Grow-Hill , Maidenhead, 1991.
[27]Pinchot, G., & Pinchot, E. S., Unleashing Intelligence. People Dynamics, 12, 1994.
[28]Senge, P. M., The fifth discipline, London: Random House. 62, 1994.
