دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه: 11
حد پوشش زن و تنوع پذیری آن از نظر اسلام
گفته میشود محصور کردن زنان در چادر و چاقچور، با رنگهای تیره و مشکی نشاط و شور حیات را از زنان سلب میکند. غریزه خودآرایی و زینتطلبی زنان را که عاملی برای رونق بخشیدن به زندگی است، از میان میبرد.
در مجله زنان شماره 22 که گفتگویی پیرامون رنگ لباس به انجام رسیده، در آغاز گفتگو این قضاوت از سوی نشریه به چشم میخورد:
اینک به گرد خویش نظر کنیم، چرا در محیط ما، شهر ما و پوشش ما از رنگهای روشن، خبر و اثری نیست؟ و چون نیست؛ حال ما چون است؟ چرا مردم بیشتر به سیاهی گراییدهاند و بسیاری خود نمیدانند چرا؟[1]
و نیز نوشته است:
ما با انتخاب رنگهای تیره، محیطی غمبار و تیره آفریدیم و این محیط غبار و تیره ما را وا میدارد که رنگهای تیره انتخاب کنیم. ما محیط میآفرینیم و محیط ما را دوباره تکرار میکنند.گر چه در این گفتگو رنگ عامل دلمردگی تلقی شده ولی از لابهلای گفتگو و طرح زیرکانه پرسشها میتوان فهمید که تنها رنگ نیست که محیط را غمباره میکند، بلکه پیش از رنگ امور دیگری نیز نقش دارد.
به نظر می رسد یکی از زمینههای شبهه تراشی، حاکمیت سلیقهها به جای آرا و نظرات دینی است. بسیاری از متدینان، باورها و سلیقههای خود را به نام دین عرضه میکنند که با زمینة نفرت و تندی علیه دین را فراهم میسازد. به گمان ما این تلقی از حجاب پیش زمینهای از این اعمال سلیقهها را دارد. در مثل این اظهار نظر را ببینید:اسلام از ن، متانت و پوشیده بودن و شاخص نشدن در جامعه را خواسته است. باید دنبال این باشیم که چه چیزی نظر اسلام را تأمین می کند. به نظر من اگر زن چادر سفید و یا رنگهای دیگر به سر کند در جامعه شاخص میشود. همین چادر مشکی پوششی است که زن را واقعاً متین جلوه میدهد و پوشش خوبی است.[2]
در متون اسلامی و دینی رنگ خاصی برای پوشش زنان توصیه نشده است همان گونه که به مدل خاصی از پوشش سفارش نشده است.
به جز آن، توصیههایی در تفاوت ظاهری زن و مرد به چشم میخورد:
اولاً قرآن زینت ظاهر را استثا کرده و پوشیدن آن را لازم نمیداند.[3]
ثانیاً در حدیثی پیامبر(ص) میفرماید زنها قدری ناخن خود را بلند بگذارند که برای آنان زیبندهتر است.
«عن ابی عبدالله(ص) قال: رسول الله(ص) للرجال: قصوا اظافیرکم و للنساء: اتر کن من اظفار کن فانه ازین لکن»[4]
امام صادق(ص) فرمود: رسول خدا(ص) به مردان فرمود: ناخنها را کوتاه کنند و به زنان فرمود: قدری از ناخن خود را باقی بگذارید زیرا برای شما زیباتر است.
امام باقر(ع) خطاب به زنان فرموده است:
«لا ینبغی للمرأة ان تعطل نفسها و لو ان تعلق فی عنقها قلادة»[5]
سزاوار نیست، زنی خود را بدون زیور واگذارد، لااقل گردنبندی به گردن آویزد.
پیامبر به زنان دستور میدهد دستان (ناخن) خود را رنگ کنند، زنان شوهردار با این عمل برای شوهر آرایش کرده و زنان بیشوهر نیز از شباهت به مردان خارج شدهاند. از این گونه توصیهها در متون دینی فراوان است. اینها نشان میدهد، میان زن و مرد تفاوتی است که باید آن را منظور داشت. اما نباید اینها به هرزگی جنسی بیانجامد و محیط اجتماعی را آلوده کند.
به نظر نمیرسد با رعایت مجموع آنچه در شریعت اسلامی در باب زنان صادر شده، دلمردگی بر آنان عارض گردد. البته باید سلیقهها را کنار گذاشت و به مجموعة توصیهها توجه کرد و باید بر آن بیفزاییم که زن انسان است، قبل از آن که زن باشد، باید خواستههای انسانی خود را از قبیل، دانش و معرفت، حقیقتجویی، عدالتخواهی و...را نیز اشباع کند و در کنار آن به ارضای خواستههای زنانه که اقتضای طبیعت اوست، بپردازد
یکی از قاعدههای رفتاری نامطلوب متداول در جامعه که به گونهای تهدیدگر مقوله حجاب محسوب میشود مسئله رواج «مد» در بین جوانان است. مد اگرچه اصطلاحی برگرفته از علم آمار و در معنای یک عامل مشخص کننده است اما در علوم اجتماعی و به ویژه جامعهشناسی مد به نحوه پوشش و لباس پوشیدن و همچنین نوع آرایش اطلاق میشود و در عین حال متوجه چیزی است که در مقطعی از زمان بیشترین استفاده را دارد.
گرایش به مقوله مد را جامعهشناسان در میان جمعیت جوان بیشتر از افراد سالخورده گزارش کردهاند و دلایل این امر را در اموری چون برخورداری جوانان از روحیه تنوعطلبی و ثباتکاری کمتر در مقابل سالخوردگان (با افزایش سن، ثبات در منش جای تنوعطلبی را میگیرد)، خودرأیی در جوانان، عدم حصول ناصحیح و برخورد نامعقول با پدیدههایی چون ماهواره، اینترنت و محصولات فرهنگی دنیای غرب، عدم جامعهپذیری اصولی و صحیح جوانان در خانواده، مدرسه، وسایل ارتباط جمعی و... معرفی میکند و نتایج آن را در اموری چون خروج از حالت طبیعی اعتدال، احساس خلاء در زندگی، آلت دست شدن، کم شناختی نسبت به ارزش و شخصیت خود و غوطهوری در فرهنگ مصرفی و گرفتار آمدن در دایره نامطلوب انفعال و از دست دادن هوشیاری سیاسی و اجتماعی میدانند.
اگرچه و در واقع مدگرایی با اهدافی سیاسی تبلیغ میگردد و حاصل آن گسترش روحیه مصرفگرایی از یک سو و گرم شدن بازارهای تولیدی جوامع غربی از دیگر سو است اما این پدیده در عمل از یک سو هویت ملی و از طرف دیگر هویت دینی جوامع را هدف قرار داده و در خصوص مسئله حجاب تهدیدی اساسی فرا روی این مقوله محسوب میشود. چه آنکه این مسئله در ابتدا به شکل پدیدهای ارزشی در میان قشرهای بالای جامعه و به تقلید از غرب و فرهنگ غیربومی ترویج میگردد و سپس در میان سایر اقشار جامعه رواج پیدا میکند و پس از آنکه در میان قشر فرودست عمومیت یافت، متوجه نوخواهی و تنوعطلبی جدید گردیده و این سیر تسلسلوار ادامه مییابد. به نظر میرسد سیر حرکت ارزشها در جامعه در این خصوص معنای خود را بازنمایی کند. «نکته قابل توجه در این تغییر آن است که اولاً پدیدههای ارزشی قشر بالا مانند موج به مرور زمان قشرهای دیگر جامعه را فرا میگیرد و ثانیاً به مجرد اینکه این پدیده به قشر متوسط سرایت کرد و آنها خود را به مقیاسهای ظاهری آراستند قشر بالا مجدداً برای متمایز ساختن خود یک موج دیگری تولید میکند.»
توجه به گونههای مختلف مد که در قالب بیتل، رپوسپ، هیپی، متالیک، هوی، هویمتال و... هرازگاهی در جامعه ایران رشد مییابد ضرورت تأمل جدی به این مسئله را فراروی متولیان فرهنگی جامعه قرار میدهد و به نظر میرسد تلاش برای ارائه الگویی مناسب در پوشش در کنار ضرورت توجه به فرآیند جامعهپذیری جوانان از کودکی تا جوانی امری شایسته دقت در این باب باشد.
در ادبیات اسلامی آنچه را میتوان به عنوان معادلی برای «مد» معرفی کرد مسئله تقبیح شده تشبه زن به مرد و بالعکس است و در راستای همین امر است که تنها رنگ مکروه لباس در اسلام رنگ سیاه معرفی شده و در باب لباس دایره انتخاب با خط قرمز پرهیز از لباسی که موجب شهرت گردد معین گردیده است و افزون بر آن عفت در پوشش در قالب گزینش جامهای معرفی گردیده که با هویت دینی، هنجارهای اخلاقی، شخصیت والای انسانی و ارزشهای متعالی اجتماعی سازگار باشد.در باب تشبه و ضرورت پرهیز از آن در اسلام احادیث و روایات متعددی آمده است که از آن جمله است: «عن ابی عبدالله (ع) عن ابائه علیهم السلام قال،کان رسول الله (ص) یزجر الرجل آن یتشبه بالنساء و ینهی المراه ان تشبه بالرجال فی لباسها... : رسول خدا (ص) از مردی که در لباس پوشیدن مانند زنان عمل کند و زنی که مانند مردان عمل نماید بیزار است.» و یا در عروه الوثقی آمده است: «لباس شهرت یعنی پوشیدن لباسی که در شأن کسی نباشد و موجب شهرت و انگشتنما شدن وی شود.» و یا از امام حسین(ع) نقل شده است: «من لبس ثوباً یشهره کساه الله یوم القیامه توماً ثوباً من النار: کسی که لباس شهرت بپوشد در روز قیامت خداوند او را لباسی از آتش خواهد پوشاند.»نظر به آنچه گذشت از سوی مطلوبیت حجاب اسلامی برای زن و مقصود بودن آن در آیین مقدس اسلام روشن میگردد و از دیگر سو آنچه برخلاف این پوشش مورد استفاده قرار گیرد و یا آنکه این امر را مخدوش ساخته و مورد تهدید قرار دهد ناپسند و خارج از آموزههای دینی حجاب محسوب میگرددلزوم پوشیدگی زن در مقابل مردان بیگانه و داشتن حجاب، برای بانوان از سن تکلیف ، از مسایل مهم دینی است. فلذا تعیین حدود حجاب برای زنان، با استناد به قرآن و روایات، به منظور ارائه طرحی که براساس آن پوشش شرعی بانوان تأمین گردد، از اهمیتی خاص برخوردار است. در این مقاله با رجوع به کتاب و سنت، حدود حجاب بانوان و مواضعی که پوشاندن آن برای زن مسلمان واجب می باشد، مشخص گردیده است.
این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
