دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
مقاله کامل بعد از پرداخت وجه
لینک پرداخت و دانلود در "پایین مطلب"
فرمت فایل: word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحات: 7
ما بر اساس دانش امروزی خود میتوانیم چنین حساب کنیم که شاید میلیاردها دستگاه خورشیدی با سیارههایی مشابه زمین در عالم وجود دارد که به هر حال مشکل بتوانیم با سفینههای فضایی خود به آنها دست یابیم. ولی برعکس، همسایگان نزدیک زمین، از قبیل ماه، زهره و مریخ را میتوان به سادگی با سفینههایی بدون سرنشین پژوهش کرد و ممکن است که در این کرات به وجود حیات پی برد. در حالی که عطارد نزدیکترین سیاره به خورشید، ماه و نیز سیارههای خارجی دستگاه خورشیدی از قبیل مشتری و زحل هرگز مسکونی نبودهاند، این مسأله در مورد زهره و مریخ همیشه قابل تصور است. به هر جهت امروزه درجهی حرارت سطح کرهی زهره حدود 500 درجه سانتیگراد است، به نحوی که در حال حاضر این کره غیرقابل سکونت است. در مورد کرهی مریخ این امر به درستی روشن نیست. حدود 100 سال پیش مردم هنوز معتقد به حیات موجودات باهوش بر سطح کرهی مریخ بودند. اخترشناس ایتالیایی، «شیاپارلی» بر این باور بود که بر سطح این سیارهی سرخفام، آبراههها و شبکههایی را کشف کرده است که مردم آنها را آثار ساختمانی یک تمدن کاملاً پیشرفته تصور میکردند. امروزه میدانیم که این آبراههها هیچ وجود ندارند. همچنین وجود بناهایی شبیه اهرام مصر و کوهی که سطح آن تا حدودی چهرهی انسان را به خاطر میآورد، مدارکی نیستند که دلالت بر آن کنند که زمانی در این سیاره حیات وجود داشته است. این آثار میتوانند به طور طبیعی نیز ایجاد شده باشند. روی زمین نیز صخره سنگهایی وجود دارد که انگار یک پیکرتراش آنها را به صورت پیکرههایی مشخص درآورده است، هر چند که این
اشکال در اثر نیروهای طبیعت ایجاد شدهاند.
هر دو سفینهی فضایی آزمایشگاهی وایکنیگ 1 و 2، که
سال 1976 بر سطح کرهی مریخ فرود آمدند نتوانستند در
آنجا هیچ اثری از حیات را ثابت کنند. البته این
سیاره دارای جو است، اما این جو بسیار رقیق است، به
نحوی که تشعشعات خطرناک زیادی میتوانند بر سطح
کرهی مریخ برسند. آبهای جاری که موجودات زنده
میتوانستند در آن در برابر این تشعشعها حفاظت
شوند، در کرهی مریخ وجود ندارد، زیرا برای وجود آب
هوای حداقل معینی لازم است. ولی آیا همیشه این طور
بوده است؟
تصاویر ماهوارهای از این سیارهها، در مکانهای
مختلف آن، بسترهای رودخانهای عظیم خشک شدهای را
نشان میدهند که باید زمانی آب در آنها جریان
میداشته است. شاید کرهی مریخ پیشتر جوی فشردهتر،
رودخانه و دریا داشته است. نیز اینکه کاملاً ممکن
است که در آنجا زمانی موجودات زندهی ساده وجود
داشته است. بسیاری از دانشمندان بر این باورند که
این سیاره جو خود را در اثر برخورد و تصادم با یک
سیارهی کوچک به طور کامل از دست داده است. ولی
توضیحات دیگری نیز برای این واقعیت که کرهی مریخ
امروز متروک و زیست دشمن است وجود دارد. به طور
مسلم، میتواند در عملیات سفرههای فضایی بیشتری که
در جریان است ـ از قبیل اعزام سفینههای فضایی بدون
سرنشین آمریکایی «پژوهشگر مریخ» و «رویاب مریخ» که
در سال 1996 آغاز شد ـ شگفتیهای بیشتری دربارهی
این سیاره کشف شود. به هر حال بر اساس سطح دانش
امروزی بشر باید گفت که به استثنای کرهی زمین در
دستگاه خورشیدی ما حیات وجود ندارد. در سایر بخشهای
دستگاه راه شیری، ما نیز با وجود آنکه به دفعات
خبرهای پرسروصدا و شورانگیز از دیدار موجودات باهوش
خارج از کرهی خاکی انتشار یافته و مییابد، تاکنون
هرگز وجود حیات به اثبات نرسیده است.
